Przejdź do treści
Wypadki jachtów
  • Home
  • Orzeczenia Izb Morskich
  • Raporty PKBWM
  • Inne Materiały
  • O Autorze

Konstanty Maciejewicz, 1991, uderzenie pioruna, Morze Tyrreńskie

Postanowienie Izby Morskiej w Gdańsku z dnia 26.02.1993 r. Sygn. WMG 17/93)

Izba Morska przy Sądzie Wojewódzkim w Gdańsku z siedzibą w Gdyni po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 1993 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy uszkodzeń sztormowych s/y Konstanty Maciejewicz w dn. 16 listopada 1991 r.

postanawia:

  1. Nie wszczynać postępowania
  2. Koszty postępowania pokryć z budżetu Państwa

 

UZASADNIENIE:

Jacht żaglowy Konstanty Maciejewicz (zbudowany w 1971 r., dł. całk. 13.20 m., szer.3,62 m., pow. ożaglowania 80 m kw., kadłub drewniany – mahoń, poszycie klepkowe, wyposażony w silnik pomocniczy Volvo Penta MD2B 18,4 kW, którego właścicielem jest Warszawski Yacht Club wypłynął z portu Torre Anunziata k. Neapolu do Grecji, z 9-osobową załogą, pod kierownictwem j. kpt. ż. w. Andrzeja K.

W nocy z 15 na 16 września 1991 r. jacht płynący pod żaglami: genuą, grotem i bezanem, przy wietrze SSW, znalazł się na Morzu Tyrreńskim w pobliżu wyspy Stromboli, w strefie burzy z ulewą i gwałtownymi wyładowaniami atmosferycznymi. O godz. 0130 – wobec wzrostu siły wiatru do 7 B – zrzucono genuę. Ok. godz. 0140 w przybliżonej pozycji: 38°46′ N, 015°09′ E nastąpiło bliskie, b. silne wyładowanie, przy którym załoga odczuła silny wstrząs elektryczny. Nie zaobserwowano czy piorun uderzył w aluminiowy grotmaszt jachtu, czy w wodę w jego pobliżu. Wyładowaniu towarzyszył szkwał o sile ok. 8 B. Uszkodzeniu uległ grot – urwany został róg fałowy tego żagla. Zrzucono więc go, zarefowano bezana i postawiono małego foka.

Po burzy, w ciągu dnia stwierdzono zniszczenie urządzeń elektrycznych i układów wewnętrznych urządzeń elektronicznych na jachcie, oraz rozszczelnienie kadłuba. W szczególności zniszczeniu uległy:

  • antena zainstalowana na topie grotmasztu,
  • radiostacja APELCO CXL 5129
  • echosounder Seafarer,
  • echosonda MORS YE-13
  • log MORS YL-22
  • Windmeter MORS YW – 11
  • Preciser MORS YL-1240
  • radioodtwarzacz SONY,
  • prostownik IP -20 E06074,
  • baterie zasadowe 3 szt. (zwarcie) 175 AH,
  • rozrusznik i alternator silnika Volvo Penta,
  • Światła nawigacyjne,
  • grotżagiel (urwany róg fałowy) oraz doszło do
  • rozszczelnienia poszycia dna jachtu u podstawy masztu.

Poza więc całkowitym zniszczeniem wszystkich urządzeń elektrycznych i elektronicznych, szczególnie niepokojący był silny przeciek kadłuba, który po wypadku wzrósł z około 100-200 l. do ponad 1000 l. dziennie. Kapitan skierował więc jacht początkowo do Messyny, w celu nawiązania kontaktu z przedstawicielem ubezpieczyciela, dla uzgodnienia miejsca i zakresu napraw. Ponieważ jednak kontaktu takiego nie udało mu się tam nawiązać, podjął decyzję przejścia do greckiego portu Nafpactos, gdzie dotarł 6 września 1991 r.*) Tam przedstawiciel wyznaczonego przez TUiR WARTA komisarza awaryjnego p. Dimitri Z.K., w wyniku przeprowadzonej inspekcji i po konsultacji z ubezpieczycielem, wyznaczył stocznię remontową „Olympic Marine S.A.” w Lavrion jako właściwą dla przeprowadzenia naprawy kadłuba jachtu i wymiany jego zniszczonych urządzeń. Łączny koszt napraw oszacowano wstępnie na 1.634.064 DRS.

Z-ca Delegata Ministra stwierdził, że przyczyną wypadku i powstałych w jego wyniku szkód było działanie żywiołu – siły wyższej. W postępowaniu kapitana i załogi jachtu – zarówno przed, w trakcie, jak i po wypadku – nie dopatrzył się on błędów ani zaniedbań. W jego ocenie, niedopełnienie przez kapitana obowiązku zgłoszenia wypadku Izbie Morskiej – wobec faktu, że powiadomił o nim najwcześniej, jak to było możliwe armatora i ubezpieczyciela – nie ma charakteru rażącego. Delegat nie dopatrzył się interesu publicznego w rozpoznawaniu tego wypadku na rozprawie i wniósł o niewszczynanie postępowania.

Izba Morska podzieliła powyższą ocenę wypadku i wyciągnięty z niej wniosek o niecelowości wszczynania postępowania. Leżący u jego podstawy brak interesu publicznego, uzasadnia okoliczność, że załoga nie miała wpływu na uszkodzenia jachtu, a postępowanie jej po wypadku było prawidłowe. Z tych względów Izba, na podstawie art. 23 ust.1 ustawy o izbach morskich (Dz.U. Nr 58 poz. 320 postanowiła nie wszczynać postępowania, a na podstawie art. 55 tejże ustawy dotychczasowymi kosztami obciążyć Skarb Państwa.

_________________________

*) Tak w oryginale. Ewidentny błąd w dacie. – przyp. J. Z.

 

Otago, 1976, wyrzucenie na skały i zatonięcie przy Wyspie Niedźwiedziej, Morze Barentsa
Mona Liza, 1965, wywrotka i utonięcie załogi, Zatoka Pucka
Motyw od Colorlib wspierany przez WordPress